شعر((آیه های عشق))

Smile y face

{سوره ی فیل}

((آسمانی پرواز))

در بیابان گل بود،

چشمه ای از یک دور،

سایه ی زیبایی،

هدیه ای در دل نور.

یک سبد تنهایی،

در درون یک خار،

کینه ای می پاشید،

روی گلدان یار.

Smile y face

گل ولی زیباتر،

کینه ها را می شست،

آسمانی پرواز،

خارها را می کشت.

خارها خرد و خمیر،

در پس مشتی سنگ،

زار و گریان گشتند،

از هیاهوی جنگ.

باز هم گل ماند و ،

در جهان شد زیبا،

در پس این قصه،

حکمتی شد پیدا.

/ 0 نظر / 21 بازدید